Başarılı bir çocuk neye benzer? Sessiz, uslu, bolca ödüllü mü? Yoksa… soru soran, hayal kuran, yoldan çıkan mı? Sınavda yüksek not mu, sanat yarışmasında derece mi, yoksa içsel bir ışığın parlaması mı? Hangisi gerçek başarı?

Bazen çocuklarımızın “başarılı” olması için o kadar çabalıyoruz ki…  

Fark etmeden onları kendi hayallerimizle, toplumun beklentileriyle, sistemin kurallarıyla şekillendirmeye başlıyoruz.

Ama ya onların başarı tanımı… bizimkinden bambaşkaysa?

Bir çocuk hayal edin:  

• Ödül almaz ama bir fikir uğruna saatlerce tartışır.  
• Test çözmez ama sabaha kadar bir kuşun neden göç ettiğini düşünür. 
• Kurallara uymaz ama kendi değerlerini sorgular.

Yaratıcı drama dersimde bir soruyla karşılaşmıştım:  

“Başarı, herkesin beni alkışlaması mı, yoksa benim içimden ‘oldum’ demem mi?”   

Bir çocuk resim yaparken saatleri unutuyorsa…  

Bir başkası sokakta oynarken adalet üzerine sorular soruyorsa… bir diğeri, oyuncaklarını sıraya dizip kendi dünyasını kuruyorsa… bunlar başarıdan sayılacak mı? 

Toplumun alkışladığı başarı tanımıyla, çocuğun içsel değerleri arasında ne kadar fark var?  

Ve biz ebeveynler…  

Kimin tanımını taşıyoruz içimizde?  

Kendi çocukluğumuzun eksik kalan onaylarını mı?  

Yoksa gerçekten çocuğumuzun özgün yolculuğunu mu? 

Sizi üç güçlü soruyla baş başa bırakıyorum

1. Çocuğunuz hangi uğraş sırasında zamanın nasıl geçtiğini anlamıyor?  

2. Hangi sorusu etrafındakileri durup düşünmeye zorluyor?  

3. Onun içsel değerlerini en iyi yansıtan kelime ya da cümle hangisi?

Anı Seçin  

   • Günün sonunda, çocuğunuzun “zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı” tek 

bir anı seçmesini isteyin.  

   • Bu an, mobilyayla oyna­rken, bir hikâye okurken ya da kendi oyuncağını tasarlarken yaşanmış olabilir.

2. Duyguyu Etiketleyin  

   • O an ne hissettiğini üç kelimeyle ifade etmesini sağlayın.  

   • Örneğin “merak dolu”, “rahatlamış”, “başarmış” gibi

3. Değeri Adlandırın  

   • Yazdığınız üç kelimeye birlikte bakın ve “Bu kelimeler hangi içsel değeri yansıtıyor?” sorusunu sorun.  

   • Örneğin merakın, yaratıcılığın, özgürlüğün veya dayanışmanın içsel bir yansıması olabilir.

Belki de “başarı” dediğimiz şey, çocuğun ruhuna en uzak kelimedir.

Hadi birlikte, başarıyı yeniden tanımlayabilir miyiz biraz düşünelim.