Bugün atölyede 7 yaşındaki bir çocuk şöyle dedi:

‘Bir fikrim var ama yanlış olabilir.’

Bu kulağa güvensizlik gibi gelebilir, ya da birçok yetişkin bunu çekingenlik sanır.

Ben sanmıyorum. 

Bu cümlede başka bir şey duyuyorum. düşünme, doğru cevaplarla  başlamaz.

Risk almakla başlar. İnsan zihninden geçen şeyi, henüz tam emin olmadan da ortaya koyabildiğinde düşünce hareket etmeye başlar. Çünkü düşünmek; kesin konuşmak değil, ihtimale alan açmaktır.

“Yanlış olabilir” diyen çocuk aslında şunu da söylüyordur:

Aklımdan bir şey geçiyor.

Henüz tam oturmadı.

Ama onu kaybetmeden sizinle paylaşmayı deniyorum.

Bence düşünmenin en canlı hali tam da budur.

Kesinlik değil; arayış.

Hazır cevap değil; zihnin hareketi.

Çocuklar fikirlerini hemen düzeltilmeden söyleyebildiklerinde düşünce büyür.

Çünkü bazı fikirler doğru olduğu için değil, söylendiği için gelişir.