Atölyede en çok duyduğum cümle şu: “Yanlış olabilir ama…”

Çocuklar fikirlerini söylemeden önce kendilerini koruma ihtiyacı hissediyor.

Bir çocuk neden yanlış yapmaktan bu kadar çekinir?

Neden fikrini söylemeden önce geri adım atar?

Bir yerde “doğru” baskısı varsa, düşünme özgür değildir arkadaşlar.

Çocuklar sadece doğruyu bulmakla yükümlü değil.

Bir çocuğun hakkı; yanılmak, denemek, fikrini değiştirmek ve hatta hiçbir şey söylemeden düşünebilmektir.

Bir çocuk konuşmadan önce kendini koruyorsa, orada sadece bir “çekingenlik” yoktur.

Orada, düşünmenin sınırlandığı bir alan vardır.

Ve bu sadece okulun meselesi değildir.

Çocuklar 

Ne zaman susulacağını,

ne zaman konuşulacağını,

ne kadar risk alınabileceğini bizden öğreniyor,

hepsini.

Şimdi Sanatla Felsefe Atölyesi’nde bir öğrencimin sorusunu size soruyorum

Yanlış cevap vermek mi… hiç düşünmemek mi daha kötü?